Sevgili İrem,

Bugün senden ayrı geçen yirmi birinci gün. Seni unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Seni hâlâ ilk günkü gibi seviyorum.

Bu günlerde birbirimizin olamayacağını anladım. Ama içimdeki ateş sönmüyor. Çok denedim, inan bana. Bir an bile aklımdan çıkmıyorsun.

Bunu sana "geri dön" ya da "bana yaz" demek için yazmıyorum. Sadece seni ne kadar sevdiğimi bil istedim. Seni çok özledim. Her gece sana sarılıp uyuduğum geceleri özlüyorum.

Bana yazmana gerek yok. Dediğin gibi, biz farklıyız.

Her ayın ilk haftasında sana çiçek göndereceğim. Bir veda ya da bekleyiş değil bu. Sadece seni sevdiğimi her ay bir kez daha, sessizce söylemenin yolu.

İstemezsen tek bir kelime yazman yeter, anlarım ve bir daha göndermem. Bir gün çiçekler gelmez olursa bil ki ya bu dünyada değilimdir ya da sonunda seni unutabilmişimdir.

Seni seviyorum.
Sağlıcakla kal.
Barış